این وضعیت شباهت هایی با سندرم تکرر ادرار در روز، سندرم دستگاه ادراری تحتانی و شب ادراری اولیه دارد. پزشکان برای تشخیص افتراقی معاینات دقیق را از منظرهای متعدد انجام خواهند داد.
1. سندرم تکرر ادرار در روز: بیماران تکرر ادرار را تجربه می کنند، شبیه به سندرم مثانه بیش فعال. با این حال، بیماران مبتلا به سندرم تکرر ادرار در طول روز معمولاً بی اختیاری ادرار یا شب ادراری را تجربه نمی کنند و مطالعات تصویربرداری انقباض عضله دترسور یا ضخیم شدن دیواره مثانه را نشان نمی دهد. علاوه بر این، سندرم تکرر ادرار در طول روز معمولاً طی 2 تا 3 ماه خود به خود برطرف می شود.
2. سندرم دستگاه ادراری تحتانی: بیماران فوریت، تکرر ادرار، بی اختیاری و شب ادراری را تجربه می کنند، شبیه به سندرم مثانه بیش فعال. با این حال، بیماران مبتلا به سندرم دستگاه ادراری تحتانی، علاوه بر علائم مربوط به اختلال در ذخیره سازی مثانه، اختلال عملکرد ادرار را نیز تجربه می کنند.
3. شب ادراری اولیه: بیماران شب ادراری را تجربه می کنند که ممکن است به ژنتیک، خواب بیش از حد عمیق و عدم تعادل روانی مربوط باشد. با این حال، بیماران مبتلا به سندرم مثانه بیش فعال نیز فوریت، بی اختیاری و تکرر ادرار در طول روز را تجربه می کنند. علت نامشخص است، اما عمدتاً ناشی از انقباضات غیرارادی عضله دترسور است.
